Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Το ποίημά μας

                                ΧΩΡΙΣ      ΤΙΤΛΟ

Μια φορά κι έναν καιρό
χτίστηκε ένα όμορφο σχολειό
στο Σουμπάσκιου το παλιό
σαν Νέο Σούλι είναι πλέον γνωστό.

Σουμπάσκιου ήταν τότε γνωστό
διότι είχε άφθονο και καθαρό νερό
αν πιεις από τη βρύση μας νερό
θα πάρεις νύφη απ’το χωριό.

Στου Μενικίου την πλαγιά
Έχει μπόλικα χωριά
Το μεγαλύτερο απ’αυτά
Είναι το Νέο Σούλι μας παιδιά.

Έχει και πολλές εκκλησιές
στο δήμο μας ξακουστές
όμορφες και λαμπερές
με πολλούς προσκυνητές

Η πλατεία μας η μεγάλη
είναι καλύτερη κι απ’την Εκάλη
τη ζηλεύουνε πολλοί
γιατί τέτοια θέλουνε κι αυτοί.

Εκεί δίπλα σε μια μεγάλη αυλή
όπου βρίσκεται η σημαία η ελληνική
ορθώνεται το μεγαλύτερο σχολειό
ξακουστό σε όλο το νομό.


Εκεί φοιτούν παιδιά καλά
που γράμματα μαθαίνουν αρκετά
αλλά τους δασκάλους παιδεύουν καθημερινά
διότι τυγχάνει να είναι λίγο ζωηρά.

 Εκεί βρίσκεται η έκτη τάξη η τρομερή
που δε σηκώνει μύγα στο σπαθί
και κάθε μέρα τα social media απασχολεί
με την κοινωνική και πολιτική ζωή,

Τα κορίτσια τα γλυκά
που είναι όμως λίγο ζωηρά
μέσα στο μάθημα μιλάνε
και συνέχεια χαζολογάνε.

Τα αγόρια μας παιδιά
που είναι λίγο ζωηρά
σαν κι αυτά καλά παιδιά
δε βρίσκεις στον κόσμο πουθενά.

Οι δάσκαλοι οι καλοί
που έχουν όρεξη πολύ
μας παιδεύουν αρκετά
με εργασίες και μπλα μπλα .

Στη συνέχεια έχουμε το διευθυντή
Που τον βλέπουμε κάθε πρωί
Στην καθημερινή μας προσευχή
Εξπέρ στην κοινωνική & πολιτική αγωγή.

Τελειώνοντας αυτή τη χρονιά
όλα πήγαν λίγο στραβά
να σας πούμε το γιατί;
διότι δεν πήγαμε 3μερη εκδρομή.